فرایند ثبت، ارزیابی و تایید صلاحیت دانش بنیانی

شرکتهایی که با فعالیت دانش بنیان و کارآفرین، برای ارزیابی و تشخیص صلاحیت اقدام می نمایند (کارگروه ارزیابی و تشخیص صلاحیت شرکت ها و موسسات دانش بنیان و نظارت بر اجرا- معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری)، بعد از تایید صلاحیت دانش بنیانی تا زمان اعتبار تایید صلاحیت آن شرکت، مشمول حمایتها و تسهیلات دانش بنیانی نیز خواهند شد.

معمولاً کسب و کارهای مورد ارزیابی، به دلیل عدم مطالعه و دقت کافی در فرایند ارزیابی و عدم ارائه مستندات لازم و کافی برای تایید صلاحیت دانش بنیانی، در همان مراحل اولیه ارزیابی رد صلاحیت شده و تازه از اینجاست که به حضور یک مشاور در حوزه کارآفرینی می اندیشند؛ و اینکه آنها را در تهیه و تدوین طرح کسب و کار (Business Plan) راهنما و مشاور باشند.

در بسیاری موارد دیده شده است که مدیران کسب و کارها، این اندیشه را در ذهن خود دارند که تمامی هزینه و زحمات شان برای کسب صلاحیت دانش بنیانی به هدر رفته است! بنابراین بیش از پیش در ارزیابی و کسب صلاحیت دانش بنیانی مردد شده و منصرف از ارزیابی مجدد میشوند؛ یا در ارزیابی دوم نیز به همان دلایل اولیه، مجدد رد صلاحیت میشوند.

در همین راستا، مشاوران کارآفرینی با خدمات مشاوره و راهنمایی در فرایند ارزیابی به مدیران کسب و کارهای مربوطه کمک می کنند تا با سهولت و اطمینان بیشتری مستندات لازم و کافی را به درستی تهیه نموده و جهت ارزیابی تشخیص صلاحیت دانش بنیانی به نهاد ذیصلاح ارائه نمایند و موفقیت لازم نیز حاصل شود.

از جمله خطاهایی که در مستندات شرکتها/ موسسات مورد ارزیابی و رد صلاحیت شده مشاهده نموده ام، به این شرح است:

  • با توجه به طبقه بندی شرکت ها و موسسات دانش بنیان در انواع سه دسته،

الف- نوپا

ب- تولیدی

ج- صنعتی (ماده ۳، ۴ و ۵ از آیين‌نامه ارزیابی و تشخيص شركت‌ها و موسسات دانش‌بنيان)

لازم است حداقل معیارهای لازم را داشته باشند؛ که در صورت نداشتن شرایط لازم، به دلیل عدم کسب شرایط لازم، فرایند ارزیابی این شرکت یا موسسه در همین مرحله متوقف می شود و لازم است برای ارزیابی مجدد با داشتن حداقل معیارهای لازم (ماده ۳، ۴ و ۵)، طبق آیین نامه و شرایط مربوط به ارزیابی مجدد شرکت ها و موسسات دانش بنیان، اقدام نمایند.

 

  • طرح توجیهی کسب و کار (Business Plan) براساس اصول استاندارد آن برای محصول/ محصولات مورد ارزیابی تهیه و تدوین نشده است.
  • محصول/ محصولات مورد ارزیابی، لازم است از نظر پیچیدگی فنی در سطح متوسط به بالا باشد تا:
  • به سختی قابل کپی برداری بوده و کسب آن از موانع اصلی ورود شرکت های دیگر به بازار باشد.
  • نیازمند تحقیق و توسعه قابل توجه توسط تیم فنی خبره برای کسب آن باشد.
  • منجر به ایجاد بخش عمده ارزش افزوده محصول، شده باشد.

نکته: اشاره به فصل دو، بند ۱-۱، ماده ۱  از آیين‌نامه ارزیابی و تشخيص شركت‌ها و موسسات دانش‌بنيان (مصوبه کارگروه مورخ مرداد ۹۵) دارد.

  • در دسته بندی محصولات مورد ارزیابی لازم است براساس فعالیت اصلی شرکت/ موسس، دسته اصلی– سپس زیر دسته اول- و بعد زیر دسته دوم و همچنین زیر دسته سوم محصول/ محصولات شرکت/ موسسه را انتخاب نماید.
  • همه شركت‌هایی که از تاریخ تأسیس آنها بیش از (۳) سه سال گذشته باشد، بايد در مرحله ارائه تقاضا جهت ارزیابی تشخیص صلاحیت دانش بنیانی، داراي اظهارنامه مالياتي باشند.
  • لازم است نماینده قانونی/ رابط شرکت متقاضی (جهت ارزیابی تشخیص صلاحیت دانش بنیانی)، همکاری های لازم را با کارشناسان ارزیاب داشته و طی مدت مقرر اعلام شده طبق پیام های تلفنی و ایمیلی، مستندات لازم را برای کارشناس ارزیاب مربوطه ارسال نمایند.
  • در زمان مراجعه حضوری کارشناس/کارشناسان ارزیاب به محل قانونی شرکت/ موسسه، با حضور افراد حاذق و صاحب صلاحیت در سمت مدیران ارشد شرکت/موسسه و متخصصین فنی محصولات شرکت/ موسسه، شرایط و امکان ارزیابی بهتر و بهینه تر پیش خواهد رفت و برای ارزیابی شونده نتیجه بخش تر خواهد بود.
  • پس از تایید صلاحیت شرکت/ موسسه دانش بنیان، برای مدت (۲) دو سال مشمول حمایتها و تسهیلات مورد نظر قانون می باشد. تمديد اين زمان منوط به تداوم معیارهای مورد نظر آيين نامه ارزیابی و تشخيص شركت‌ها و موسسات دانش‌بنيان است.
  • شركت‌هاي تأييد شده، جهت استفاده از هر يك از حمايت‌ها و تسهيلات مد نظر قانون، بايد معیارهای خاص مورد نظر براي آن نوع حمايت‌ها و تسهيلات را نيز احراز نمايند.