مثل یک کوه محکم باش؛ اما…

problems-2

عزیزم، وقتی با سختی های زندگی مواجه شدی ببین آیا ارزش اش را دارد به کارزار با آن بروی…؟!

اگر در مقابل همه سختی های زندگی بایستی، شاید روزی مثل یک کوه محکم باشی و یا مثل آهنی گداخته…؛ اما لذت زندگی را از دست خواهی داد و دیگر همه زندگی برایت سخت خواهد شد و خواهد گذشت…

همه زندگی سختی نیست و همه سختی ها برای مواجه شدن با آن و ایستادگی کردن نیست. انسانها یاد گرفتند؛ که برای باورها و آرمانهایشان مقاومت میکنند. برای اهدافشان تلاش میکنند. برای آرزوهایشان و یا با آرزوهایشان زندگی میکنند. و برای کسب همه این لذت هایشان تجربه میکنند…

چه لذت بخش است که در کودکی، کودکی میکنیم؛

و در جوانی، جوانی کنیم.

در میانسالی، صاحب اثر باشیم.

و در پیری گذران عمر ببینیم و قصه گوی داستانهای مهم زندگی مان باشیم؛

نه راوی تمام سختی ها و غصه های زندگی مان…

پایان کارزار کردن را ایستادگی در مقابل سختی ها مشخص نمی کند؛ پایان هر کارزار را دستاوردمان از کارزار کردن تعیین می کند…

پی نوشت:

اگر دوست داشتید، نوشته های “نامه به رها” از محمدرضا شعبانعلی را بخوانید که حرف های زیادی برای آموختن دارد…مثل یک کوه محکم باش؛ اما…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *